Mijn zachtste huid, Lieve Blancquaert
Over leven met brandwonden

Mijn buitenkant is misschien een beetje beschadigd, maar van binnen is alles in orde
zegt Lien kordaat in mijn studio. Ik bekijk haar lichaam door mijn lens en zie de schoonheid van haar littekens. Haar woorden vragen niet om medelijden maar om erkenning.
Lieve Blancquaert fotografeerde mensen die voor hun leven getekend zijn door brandwonden.
Allemaal hebben ze hun eigen verhaal. Sommige mensen kunnen hun littekens verbergen onder hun kleding. Maar andere mensen kunnen zich niet verstoppen en de littekens zijn zichtbaar.
Vaak is niet alleen de huid beschadigd maar ook de persoon zelf krijgt een flinke dreun. Soms kan de persoonlijkheid van iemand hierdoor veranderen. Littekens van brandwonden zijn zacht. Het stigma is hard.
Mijn zachtste huid is een boek vol getuigenissen én beelden van mensen die leven met brandwonden. Hoe kunnen wij mensen met littekens beter begrijpen? Welke taboes leven er nog steeds? Kunnen littekens ook mooi zijn?
Ik vind het een prachtig boek. Een aanrader voor alle mensen die met brandwonden in aanraking komen. En zeker voor mensen die niet weten hoe ze om moeten gaan met mensen die er door brandwonden anders uitzien.
Lieve Blancquaert is journaliste, fotografe en televisiemaakster. In 2008 publiceerde ze het succesvolle boek Voorbij de grens over een tocht van 10 personen met een handicap.
Informatie
Titel Mijn zachtste huid
Auteur Lieve Blancquaert
ISBN 9020986147
Uitgeverij Lannoo

Zondag 27 September 2009 om 11:08 | | Pleeg | Gebruikte Tags: brandwond, erkenning, foto, huid, littekens | | Zorg | Tweet | |


Geen reacties op Mijn zachtste huid, Lieve Blancquaert: