Het zwijgen van Maria Zachea, Judith Koelemeijer

Toen haar oma niet meer leefde is Judith Koelemeijer haar ooms en tantes vragen gaan stellen. Zo vertelt ieder kind zijn eigen verhaal.

  Judith Koelemeijer is journaliste o.a bij De Volkskrant. Haar oma had dertien kinderen waarvan er een, is overleden. Dan krijgt oma een hersenbloeding waarna ze niet meer wil praten. De kinderen verwachten dat ze niet meer zo lang zal leven en besluiten de zorg voor hun moeder op zich te nemen. Ze vinden dit vanzelfsprekend en geen van de kinderen spreekt hier zijn twijfel over uit. Ze helpen haar met eten geven, ze wassen haar, en ze stoppen haar ’s avonds in bed. Dit duurt echter langer dan de kinderen hadden verwacht. Moeder blijft na haar hersenbloeding nog acht jaar leven.

  Judith Koelemeijer vraagt zich af, wat deze kinderen eigenlijk weten van hun moeder. Wát weten de broers en zussen eigenlijk van elkaar? Waarom praten de broers en zussen niet écht met elkaar. Waarom werd er niet gepraat over de dood van Jos, een van de kinderen. Ruzie is eveneens een taboe in de familie. Moeder ging conflicten altijd uit de weg. Ze wilde graag de harmonie in het gezin bewaren.

Eenmaal volwassen proberen de kinderen wel met elkaar te praten.

Na acht jaar ziek zijn heeft moeder doorligwonden (decubitus) en al haar spieren zijn verkrampt.

Alle kinderen zien dit en vragen zich af hoe lang dit nog moet duren. Dochter Lucie onderneemt actie en gaat naar de huisdokter. Deze schrijft paracetemol voor. Dan gaat ze naar een huisarts waar ze mee bevriend is en die geeft morfine.

Een week later overlijdt hun moeder, Maria Zachea.

Toen haar oma niet meer leefde is Judith haar ooms en tantes vragen gaan stellen. Zo vertelt ieder kind zijn eigen verhaal.

Nawoord
Ik denk dat het in die tijd in veel grote katholieke gezinnen zo ging.
Er werd weer een kind geboren en er moest weer een mondje gevoed worden. Voor klagen, of praten was geen tijd. De kinderen hebben dus nooit geleerd om te praten over gevoel. Zelfs als moeder aan haar einde komt kunnen de kinderen hier nog steeds niet goed met elkaar over praten.
Daarom vind ik het heel goed dat ondanks alles de kinderen moeder tot haar einde hebben verzorgd. Je moet niet onderschatten dat dit in zo’n grote familie een grote druk op iedereen legt. Omdat ze niet met elkaar spraken konden negatieve gevoelens niet uitgepraat worden. Het ‘clan’gevoel moest immers bewaard blijven.
Ik vind het een goed boek voor verzorgenden en verpleegkundigen. Nu kunnen ze misschien beter begrijpen hoe het is om een ouder te verzorgen die een groot gezin heeft opgevoed in de jaren 50-60. Ook kan de verzorgende het verschillende ‘gedrag’ van de kinderen beter een plaats geven.

Informatie

Titel: Het zwijgen van Maria Zachea
Auteur: Judith Koelemeijer
ISBN: 9045011921
Uitgever: Plataan