De komst van de rustverstoorder, Inez van Dullemen

Olga en haar man Olivier vertrekken uit Nederland en gaan hun geluk in Ierland beproeven. Olivier is dichter, maar heeft niet veel succes. Ze kopen een landhuis aan zee, met een klein een klein strandje, een baai, veel weilanden en groen. Hun leven lijkt net een sprookje.

Olga is zwanger, het kindje wordt in alle gezondheid wordt geboren, en ze noemen hem Jonas. Olga merkt al snel dat er iets niet goed is met haar zoontje. Jonas praat niet en van een specialist in Dublin krijgt ze te horen dat Jonas doof(stom) is. Olga en Olivier zijn allebei kapot van dit bericht. Maar beide verwerken ze deze gevoelens op hun eigen manier. Olga bekijkt de toekomst met andere ogen dan haar man. Hier begint de verwijdering tussen hen.

Olga verhuist naar Nederland, en gaat bij haar moeder in Wassenaar wonen. Daar gaat Jonas naar een doveninstituut. Olga krijgt daar te horen dat het goed voor Jonas is als hij leert liplezen en praten. Ze vinden het daar beter, om niet met gebarentaal te werken. Olga denkt dat haar zoon op het doveninstituut kan leren hoe hij later in de maatschappij een plek kan vinden. Olivier wil niet mee naar Nederland. Hij vindt het beter dat Jonas opgroeit in de vrije natuur. Olivier is geen voorstander van de regels van ‘de wet’. Hij vraagt zich af, of een kind ook gewoon anders kan zijn, of moet je meedraaien in een wereld die ‘perfect’ is?

Als Olga in Nederland is en Olivier in Ierland blijft wordt de kloof tussen hen nog groter. Jonas gedraagt zich op het doveninstituut als een onhandelbaar kind. Olga probeert hem te begrijpen en in zijn wereld door te dringen. Maar kun je een kind begrijpen dat niet duidelijk kan maken wat hij voelt of bedoelt? Begrijpt Olga haar zoontje als hij het circus heeft gezien en daar helemaal van in de ban is? Olga wordt er verdrietig van en maakt zichzelf verwijten. Olivier leeft zijn eigen ‘eenzame’ leven, maar denkt vaak aan Olga en aan zijn zoon. Is er nog iets te redden van hun liefde van toen?

Als Jonas op eigen benen kan staan gaat hij de wijde wereld in. Hij probeert zijn droom waar te maken. Werken in een circus, met clowns, acrobaten en dieren. Een wereld waar woorden niet nodig zijn.

De komst van de rustverstoorder is een prachtig boek! De woorden, de zinnen, ze hebben mij diep geraakt. Inez van Dullemen heeft zich heel goed in de gevoelens van deze mensen verplaatst.

Inez van Dullemen werd in 1989 de Anna Bijnsprijs toegekend toegekend voor haar gehele oeuvre, dat meer dan dertig jaar boeken telt. Van Dullemens laatste roman Maria Sibylla verscheen in 2001. Zij bereikte het grote publiek met haar kroniek Vroeger is dood, waarvoor ze de Jan Campertprijs kreeg. De succesvolle roman Het gevorkte beest werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs 1987. Het land van rood en zwart werd genomineerd voor de Libris Literatuurprijs 1994 en in 1996 bekroond met de Henriëte Roland Holstprijs.

Informatie

Titel De komst van de rustverstoorder
Auteur Inez van Dullemen
ISBN 9023412893
Uitgeverij De Bezige Bij