Komt een vrouw bij de dokter, Kluun

Komt een vrouw bij de dokter is geschreven door Raymond van de Klundert, kortweg Kluun. In het boek heet hij Stijn. Zijn vrouw heet Judith, in het boek heet zij Carmen.
Stijn is heel zijn leven al dol op vrouwen. Vreemdgaan is voor hem en verslaving. Ook als zijn vrouw ziek wordt, kan hij deze drang niet stoppen. Het lijkt zelfs of hij er nu extra behoefte aan heeft, om soms even weg te zijn uit de werkelijkheid. Even geen zieke Carmen. Geen kale kop en niet een vrouw met één borst, maar vrouwen met mooie volle borsten.
Wat hij echter nooit heeft gewild is nu wel gebeurd. Hij heeft zijn hart verloren aan Roos. Zij weet dat de vrouw van Kluun ernstig ziek is en is buiten de seks, zijn steun en toeverlaat als hij het even niet ziet zitten. Kluun wordt soms heen en weer geslingerd tussen zijn seksueel verlangen naar Roos en de warmte en liefde voor Carmen.
Soms baalt Kluun dat Carmen niet alles meer kan en altijd moe is; dan verlangt hij weer naar Roos. Zo liegt Kluun zich vaak vast. Soms komt hij met zijn schema in de war. Als hij een afspraak heeft met Roos, krijgt hij een telefoontje van zijn vrouw dat het niet goed met haar gaat. Dan moet hij zich er weer uit praten, waar hij op dat moment is.
Carmen is wel ziek, maar niet gek en op een dag stelt ze hem voor de volgende keuze.
Ik citeer uit het boek:
‘Misschien moeten we wel scheiden, Stijn.’ Ze heeft het gezegd. Het s-woord scheiden.
Wat ik steeds heb weggedrukt als een onmogelijke optie, stelt de tegenpartij voor. Scheiden. Ze legt de bal voor open doel. Ik hoef er alleen maar tegen aan te lopen.
Er schiet van alles door mijn hoofd. Hoe opgelucht ik elke keer weer ben als ik de deur uit ga om bij Merk in Uitvoering te gaan werken. Hoe blij ik ben als ik weer kan gaan stappen. Hoe goed ik me voel als ik bij Roos ben. Hoe vreselijk gespannen ik ben als ik thuiskom, nooit wetend hoe de stemming deze keer weer is. Hoe vaak ik blind er voor zou hebben getekend om voorgoed te kunnen vluchten.
En nu kan het. Als ik nu ja zeg, ben ik binnenkort verlost van de kilte. Van het gebrek aan intimiteit. Van de kanker.
‘Nee.’
Ik zeg nee. Ik zeg NEE!?
‘Nee. Ik wil niet scheiden.’- Dat wil je wel!
‘Verdomme, zeg dan eens wat je wél wilt!’- Ja! Zeg dan wat je wél wilt!
‘Weet je wat ik wil? Geen kanker, dat wil ik!’antwoord ik boos.
‘Als je van me af bent, ben je ook van de kanker af,’zegt ze droog.
‘Nee, ik wil niet van jou af! Ik ben met stomheid geslagen, want ik voel dat ik het meen, uit de grond van mijn hart.
En zo gaan Carmen en Kluun verder. Tot de dag dat Carmen te horen krijgt dat ze niet lang meer heeft te leven. Eigenlijk is dit voor haar een opluchting. Geen vragen meer, van hoe of wat. Verlost van pijn, angsten en onzekerheid.
Als de pijn niet meer te dragen is, komt de arts om euthanasie toe te passen.
Kluun:
‘Het boek is niet van A tot Z autobiografisch, maar het laatste deel wel, ‘vertelt Kluun. ‘De euthanasie is precies zo gebeurd. Het wás komisch De huisarts was van nature al niet zo handig en dan moest hij nog op wiebelend op een waterbed dat middel inspuiten. Toen ik zag hoe ongelukkig hij op dat bed lag dacht ik opeens: het zal je toch gebeuren dat… Op dat moment zag ik daar echt de humor van in. Maar ook los van dat moment, de euthanasie was niet triest. Het meest trieste moment was het afscheid van mijn vrouw van ons dochtertje. Dat was intens verdrietig.
Toen ik in dit boek aan het lezen was, had ik er in het begin moeite mee om Kluun te begrijpen. Maar al lezende begreep ik meer van zijn seksuele verlangens en van de liefde die hij voor zijn vrouw voelt. De manier waarop hij haar door deze vreselijke ziekte sleept, raakt me midden in mijn hart. Vooral het einde van het boek, als de euthanasie wordt toegediend, gaf me echt het gevoel, dit was een hechte relatie!.
Komt een vrouw bij de dokter is nogal heftig van inhoud. Toch laat het zien dat Carmen en Stijn ondanks alles op hun manier genieten van het leven. Vrouwen genoeg voor Stijn, maar hij houdt heel veel van Carmen. Zo is in heel het boek de liefde voor Carmen liefdevol beschreven.
Kluun (1964) verloor zijn vrouw op 36-jarige leeftijd aan kanker. Zijn debuut Komt een vrouw bij de dokter beleefde in korte tijd tien drukken en wordt in het Duits vertaald. De filmrechten zijn verkocht. Kluun publiceerde het satirische voorlichtingsboekje Help, ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt en werkt nu aan het vervolg op Komt een vrouw bij de dokter.
Inmiddels is het vervolg, De Weduwnaar, verschenen en in 2009 de film.
Artikel eerder gepubliceerd op 12 Juli 2005.
Informatie
Titel Komt een vrouw bij de dokter
Auteur Kluun
ISBN 9789057593055
Uitgeverij Podium

Eén reactie op Komt een vrouw bij de dokter, Kluun:


Marco - 29-04-’11 12:32
Ik kan er weinig weinig begrip opbrengen voor het boek en vooral voor Kluun!